sto razy prościej byłoby na pewno, gdybym się mylił.

Niewłaściwe osoby, niewłaściwi mężczyźni.

Zapraszają na kawę, mówią do twarzy ci w tych okularach.

Dziwią się, kiedy na pytanie palisz? odpowiadam tak.

Wypytują mnie o mojego kota, uśmiechają się tymi uśmiechami, które aż za dobrze znam, na których widok miękną mi kolana niczym 14-letniej gimnazjalistce.

Niektórzy mają imiona zaczynające się na literę m.

Niektórzy są żonaci.

Niektórzy nie dostają mojego nowego nr telefonu. Za jakiś czas, próbując się ze mną skontaktować, usłyszą komunikat w słuchawce informujący o tym, że abonent ma wyłączony telefon lub znajduje się poza zasięgiem. A jeszcze później – że nie ma takiego numeru.

Podstawowy problem polega na tym, że chciałabym zjeść ciasteczko i jednocześnie nadal je mieć.